Ne kemi nevojë për një dashuri
për të na udhëhequr.
Nga njerëz të aftë për të qenë të lumtur.
Është errësirë. Shumë e errët për të mposhtur.
Para se të kthehet në heshtje.
Ne kemi nevojë për njerëz
të aftë për të bërtitur lumturinë.
Për të kryer akte bukurie.
Për ta mësuar atë.
Disa poetë.
Disa fëmijë.
E fjalës së ëmbël të grave të dashuruara. Zëri i tyre.
Asnjëherë si tani.
Ne kemi nevojë.

Andrew Faber

Jeto I Lumtur.al

“Ky mesazh është për të gjithë njerëzit që kanë shënuar jetën time në një mënyrë apo tjetër! Atyre që më bën të buzëqesh kur kisha më shumë nevojë.. Atyre që më bënë të shoh anën e ndritshme kur pashë vetëm më të keqen! Çdo kujt dua t’i tregoj se sa shumë e vlerësoj miqësinë tuaj.. Thjesht faleminderit që më hodhët një vështrim të një bote më të mirë!  Sot, në radhë të parë dua t’ju them: ëndërroni për atë që dëshironi… shko atje ku do të shkosh.. ji me kë të duash të jesh… sepse ke vetëm një jetë bëj atë që do! Se në rrugën tënde gjen: Vetëm lumturi e mjaftueshme për të qëndruar.. mjafton vetëm të jesh i fortë… vuaj aq sa të mbetesh njeri… shpresëdhënëse mjaftueshëm për të qenë të lumtur! Dhe mos harroni, njerëzit e lumtur nuk kanë domosdoshmërisht më të mirën e gjithçkaje. thjesht, ata shfrytëzojnë maksimumin e gjithçkaje që vjen në rrugën e tyre të jetës! E di, sa herë që del nga një stuhi, nuk do të jesh i njëjti person me atë që hyri në të.. Do të rritesh dhe do të forcohesh! Dhe lumturia, nga ana e saj, pret me durim ata që vuajnë, ata që e kërkojnë, ata që përkushtohen, ata që duan… sepse vetëm ata njerëz mund ta vlerësojnë rëndësinë e gjërave që lënë gjurmë me vlerë në jetë! Prandaj tani harroje të kaluarën… Lëri gabimet e tua pas vetes, të metat e tua dhe dhimbjet e tua. Lumturia lind me pak buzëqeshje! Vazhdo, nxiti ato ndjenjat e mrekullueshme… dhe ji mirënjohës ” .

Nga; Jeto I Lumtur

“Eja në drekë, të kam marrë bukë të mirë”, bukë e freskët, bukë e nxehtë. Nënë është ajo që:– Dashuria ime. Merr paratë që më ke dhënë hua ditën tjetër.– Por ishin njëzet euro mami, janë pesëdhjetë.– Nuk ka rëndësi. Dhe ndërkohë ajo i shtyn ato në xhepin tuaj. Nënë është ajo që: “Atëherë? Me thuaj diçka!” Dhe ndërsa ti thua këtë dhe atë, ajo shikon sytë e tu sikur të shikonte pafundësinë nga një vrimë përgjuese. Dhe ndërsa ti ende flet, ajo të ndërpret dhe të thotë: si je dashuri? A jeni mirë? Nënë është ajo që:– Dashuri, ndjeje sa të ëmbla këto domatet qershi!– Mami tani nuk i shoh..Jam shumë vonë. Gishti i saj tashmë ka arritur në fund të trakesë. Nënë është ajo që:– Si jeni e dashur?– Epo, mami. Pak si ftohtë.– Mbulohu mirë se sillesh gjithmonë me “VESHKA” të pambuluara. Dhe siç ju thotë, ju fut këmishën poshtë në pantallonat tuaja. Nënë është ajo që: mund të bëni edhe 180 kurse gatimi. Përdorni vetëm produkte organike. Merrni tre yje. Por domatet e saj në orizi do të jenë gjithmonë një mijë herë më të mira se tuajat. Dhe sido që të jetë, në fund ajo do t’ju thotë: “Epo. Herën e fundit dolën më mirë”.

Nënë është ajo që:

“Ditën tjetër pashë një film të bukur. “Si ishte titulli Mami?” “Nuk e di, nuk më kujtohet” “Oh mirë, por për çfarë bëhej fjalë” “Nuk mbaj mend asgjë. Por ishte vërtet i bukur ”

Nënë është ajo që:

– Mos u vono shumë për të fjetur deri nesër në mesditë!– Në fakt, unë jam tashmë në shtrat, mami. (ndryshim i menjëhershëm i tonit që bëhet i qetë, i ngrohtë, i gëzuar. Sikur sapo kishin komunikuar një lajm të mrekullueshëm)– Mbulohu mirë!

Nënë është ajo që:“Dashuri ec ngadalë!”

“Mami po shkoj me tren” “Ec ngadalë gjithsesi!”

Nënë është ajo që:Ajo 50, ti 20.

– Zemër, mund të më çosh të bëj një pazar?

– Hajde mami! Heren tjetër. Të betohem!

Ajo 70, ti 40.– Mami, le të shkojmë të bëjmë një pazar, mund të shkoj me ty?

– Kam shumë dhimbje në kocka, zemër. Shko ti. Merrni pak mish dhe perime. Pastaj ju kthen paratë tuaja.

Nënë është ajo që:

– Naten e mire dashuria ime.– Natën e mirë mami. Dhe ti fle. Dhe në vend të kësaj ajo, vetëm pak.

 – Andrea Faber 

Jeto I Lumtur