jo vëmendshëm jo shkujdesshëm

hapa drite vesë e hollë

ujë që është ajër ajër që është kohë

dita është ende duke ikur

nata duhet tashmë të vijë

figuracione mjegulle

në bërryl të kthesës

figuracione të kohës

në hark të këtij pushimi

dëgjomë ashtu si dikush dëgjon shiun

pa dëgjuar dëgjo çfarë them unë

me sytë hapur brenda vetes në gjumë

me të pesë shqisat zgjuar

është duke rënë shi, hapa të lehtë, një mërmëritje rrokjesh

ajër dhe ujë fjalë pa peshë:

çfarë jemi ne dhe janë

ditët dhe vitet ky moment,

koha e papeshë dhe keqardhja e rëndë

dëgjomë ashtu si dikush dëgjon shiun

asfaltet duke rrezatuar ti kapërcen rrugën

është mjegull duke u endur në natë

është natë duke fjetur në shtratin tënd

është kulmimi i dallgëve në frymën tënde

gishtat e tu prej uji njomin ballin tim

gishtat e tu prej flake djegin ballin tim

gishtat e tu prej ajri hapin qepallat e kohës

një pranverë vizionesh dhe ringjalljesh

dëgjomë ashtu si dikush dëgjon shiun

vitet shkojnë tutje çastet kthehen

a i dëgjon hapat në dhomën tjetër

jo këtu jo atje: ti i dëgjon ata

në një kohë tjetër që është tani

dëgjon hapat e kohës

shpikës i vendeve pa peshë askund

dëgjon shiun duke rënë mbi taracë

nata është më natë në korije

vetëtima ka bërë çerdhe mes gjetheve

një kopsht i pagjumë që shkon pas rrymës

Oktavio Paz

Jeto I Lumtur.al