Unë jam i burgosuri yt.

Rroj me prangat që ti më ke vënë.

Po çudi as qelia s’më mbyt.

Dhe s’më mbyt as dritarja e zezë.

Kur ti prangat m’i hodhe në mish.

Unë i putha duart e tua.

Është rast i pashembullt ta dish.

Që xhelatin ta puth a ta dua.

I përndjekuri yt erotik.

I përndjekur të mbetet gjithmonë.

Erotim i mirë a i lig.

Hidhmi duart në fyt, torturomë.

Ky burgim sa do zgjasë s’e di.

I përjetshem do kisha dëshire.

Veç ti eja më shih në qeli.

Të përndjekurit tënd i vjen mirë.

Dritero Agolli

Jeto I Lumtur.al

O popull, ç’të bëjnë!
Të japin lodra të luash,
Të mbajnë me përralla,
Të flesh në shtrat sa të duash,
Pa zhurma e andralla,
Të quajnë të vogël,
Dhe thonë se ende s’di shumë,
Të japin në duar një lodër
Dhe thonë:
pusho,mos bëj zhurmë!
Refren i përhershëm në kohët.
O popull, ç’të bëjnë!
Të thonë:
“ Gërvisht e fito” në letra!.
Dhe ti gërvisht me thonjtë e paprerë
Nën mëngët e vjetra,
Dhe fati s’të vjen asnjëherë.
Të marrën përdore me lekë
T’i shohësh Miss-et,
Kur zhveshur kërcejnë,
Me brekë e pa brekë,
Në skenë.
O popull , ç’të bëjnë!
Të japin lodra në duar
Me Tomin dhe Xherrin,
Të bëhesh fëmijë i duruar,
Mos njohësh telashin dhe sherrin .

Dritero Agolli

Jeto I Lumtur.al

Dikur na bridhte qiejve një shi,
Që veç poetët çmendte po t’i lagte.
Dhe ra ky shi pa pritur mbi njerëzi,
Poetët u lajthitën pas një nate.

Filluan të kopjonin veç një varg,
Të kishin të përbashkët veç një metaforë,
Për shembull: “Jam Homeri, jam bust në park,
Jam Sofokli, Eskil e Pitagorë.

Jam rrugë vetëtimash e rrufè,
Jam dhe kostelacion në qiell,
Jam rrap me rrënjët pleksur nëpër dhè,
Jam udhëtar që kam në sup një diell…”

Po nga ky shi s’u lag veç një poet,
Se ishte fshehur në një pyll të dendur,
Poetët e lajthitur në qytet
E qeshnin dhe i thoshin: “Je i çmendur!”

Dhe u mërzit poeti në vetmi,
Se talleshin të çmendurit, poetët,
Dhe luste zotin që të binte prapë ky shi,
Që dhe ai të çmendej si të tjerët.

Dritero Agolli

Jeto I Lumtur.al

. Vetëm gjuha e muzikës, verës dhe dashurisë nuk ka nevojë të përkthehet.

. Ai që e ndjek dashurinë dhe nuk e pushton , nuk plaket .

. Dashuria e bën qiellin të vërtitet në kokë si portokall.

. Dashuria deri më sot nuk njeh plan që të plotësohet qind për qind.

. Burri është zbulues, gruaja mbrojtësja e zbulimeve.

. Dashurinë e zmadhon fisnikëria dhe e zvogëlon meskiniteti.

. Dashuria e parë është një provim për të hyrë në dashurinë e vërtetë.

Dritëro Agolli

Jeto I Lumtur

Kam dashur t’i gjeja dhe nipit tim të vogël një nuse

Andej nga Kosova në fshatrat e thella,

Po kjo ka qenë një ëndërr pas zjarrit me flakë të kuqe

Si valë e flamurit tek shpella.

Ka qenë vërtet një ëndërr në viset e mia me gurra,

Ku Rrjedhin ujrat, por unë etjen e verës zor se e shuaj.

Kam dashur nusen e nipit të mos e marr me vetura,

po veç si qëmoti me kuaj.

Një muaj të tërë le të zgjaste udhëtimi me kalë,

Me pluhur mbi velo të vinte nusja e nipit tek unë,

me dorën time t’ia shkundja duvakun palë mbi palë

Atje tek oxhaku, ku kafja në xhezve bën shkumbë.

Dhe s’kishte gjë, le të binte pluhur i udhës së largët

Në vatrën time të vjetër sa përralla,

Po kjo nuk ndodhi mes botës së ligë e të varfër,

Ku rron ky fisi i ynë i ndarë në dysh plot andrralla,

Ku s’merr dot një nuse për nip a për djalë,

Se fisin e ndanë kufiri me dy pasaporta;

Këto pasaporta s’te lënë të marrësh nuse me kalë,

As me vetura, as me trena dhe as me aviona ndofta…

Kam ëndërruar t’i gjeja një nuse tim nipi të dashur

Në fshatarat e thella andej nga Kosova,

Se s’desha të shkoja në tjetren botë me buzë të plasur,

Ta shuaja etjen e mallit për aq sa të rroja.

Dritero Agolli

Jeto I Lumtur

Unë jam i burgosuri yt.

Rroj me prangat që ti më ke vënë.

Po çudi as qelia s’më mbyt.

Dhe s’më mbyt as dritarja e zezë.

Kur ti prangat m’i hodhe në mish.

Unë i putha duart e tua.

Është rast i pashembullt ta dish.

Që xhelatin ta puth a ta dua.

I përndjekuri yt erotik.

I përndjekur të mbetet gjithmonë.

Erotim i mirë a i lig.

Hidhmi duart në fyt, torturomë.

Ky burgim sa do zgjasë s’e di.

I përjetshem do kisha dëshire.

Veç ti eja më shih në qeli.

Të përndjekurit tënd i vjen mirë.

I përndjekuri i dashurisë … nga DritëroAgolli

Jeto I Lumtur

Këtu s’do jem , do jem larguar

Në tokë i tretur si të tjerët,

Në kafenenë e preferuar

Nuk do më shohin kamerierët.

Dhe nëpër udhët ku kam ecur

S’do ndihet kolla ime e thatë,

Mbi varrin tim do rrijë i heshtur

Një qipariz si murg i ngratë.

Ti do trishtohesh atëherë,

Se s’do më kesh në dhomë gjallë,

Dhe kur në xham të fryjë erë

Do qash me erën dalëngadalë.

Po kur të jesh mërzitur shumë

Në raft të librave kërkomë,

Atje do jem i fshehur unë

Në ndonjë fjalë e ndonjë shkronjë.

Mjafton që librin pak ta heqësh

Dhe unë do zbres, do vij pas teje;

Ti si dikur me mall do qeshësh,

Si një blerim pas një rrëkeje.

Dritero Agolli

Jeto I Lumtur

Lerme t’i shoh plantacionet e trupit tend,
Te mbjellat aq te begata:
Dy kodrat e gjoksit qe te lene ma mend,
Luginen mahnitese mes kofsheve te bardha.

Lerme t’i shoh plantacionet e trupit tend:
Fushezen joshese nen kemishe,
Ne mesin e fushes cipez argjend
Gropken kerthize…

Jeto I Lumtur

Dashuria nuk i dhuron , por i jep të gjitha. Ndofta kjo mund të mos jetë e përjetshme , por i përjetshëm mbetet çasti.

Dashuria është një libër që e lexojnë të gjithë , por të paktë janë ata që arrijnë deri në faqen e fundit .

Dashuria nuk mësohet në kurse profesionale .

Duaje gruan edhe me gabime, ashtu siç do një libër të bukur edhe me gabime shtypi.

Për mua gruaja është një krijesë me rroba të endura prej bari, uji dhe ere.

Dashuria dhe arti nuk bëhen me urdhër, ashtu siç nuk bëhet me urdhër teshtima.

Dashuria është e para laureshë , që këndon në mëngjesin e rinisë sonë.

Për të gjetur miqësinë e vërtetë kapërcehet lumi, për të gjetur dashurinë e vërtetë deti .

Vetëm gjuha e muzikës, verës dhe dashurisë nuk ka nevojë të përkthehet.

Ai që e ndjek dashurinë dhe nuk e pushton , nuk plaket .

Dashuria e bën qiellin të vërtitet në kokë si portokall.

Dashuria deri më sot nuk njeh plan që të plotësohet qind për qind.

Burri është zbulues, gruaja mbrojtësja e zbulimeve.

Dashurinë e zmadhon fisnikëria dhe e zvogëlon meskiniteti.

Dashuria e parë është një provim për të hyrë në dashurinë e vërtetë.

Nëse njeriu nuk ndjen as kënaqësi, as dhimbje; nëse nuk ndjen as gaz, as hidhërim, as shpresë, një gjë po jua them me ndershmëri dhe bindje, lëreni të vdesë.

U zumë të dy aq shumë për punën. Dhe s’flasim dhe s’vemë e s’vijmë! Eh, budalla! Edhe dhëmbët zihen me gjuhën, Zihen dhe bashkë rrinë.

E vërtetë e pabesueshme. E mbajta në krah tërë ditën. Edhe zemër i dhashë: ‘Mbahu!’ Të nesërmen ne fshat kur arritëm, U tha te tjerëve: ‘Më rrahu!

Jeto I Lumtur