Pyetën mësuesin se cili ishte ndryshimi midis kimisë dhe alkimisë në marrëdhëniet në çift, dhe unë u përgjigjem këtyre fjalëve të bukura dhe sublime:

-Njerëzit që kërkojnë “kiminë” janë shkencëtarë të dashurisë, domethënë janë mësuar me veprimin dhe reagimin.

-Njerëzit që gjejnë “Alkiminë” janë artistë të dashurisë, duke krijuar vazhdimisht mënyra të reja dashurie.

-Kimistët duan nga nevoja.

-Alkimistët për zgjedhje.

-Kimia vdes me kohën,

-Alkimia lind me kalimin e kohës…

-Kimisë i pëlqen kofencioni.

-Alkimia kënaqet me përmbajtjen.

-Kimia ndodh.

-Alkimia është ndërtuar.

-Të gjithë kërkojnë kiminë. – Vetëm disa gjejnë alkiminë.

-Kimia tërheq dhe shpërqendron feministët e maskilistët.

-Alkimia integron parimin mashkull dhe femër, prandaj shndërrohet në një marrëdhënie të individëve të lirë me krahët e tyre, dhe jo në një tërheqje që i nënshtrohet tekave të egos.

Në përfundim, mësuesi tha duke parë nxënësit e tij:

-Alkimia mbledh atë që kimia ndan.
-Alkimia është martesa mbretërore.
– Kimia është divorci që shohim çdo ditë në shumicën e çifteve.

Ne fillojmë të ndërtojmë marrëdhënie të ndërgjegjshme, sepse kimia gjithmonë do të na bëjë të plakemi.
Ndërsa alkimia gjithmonë do të na përkëdhelë nga brenda”

Nga Web

Jeto I Lumtur.al