Për fat të keq, kur është fjala për hedhjen e një hapi, për një arsye a një tjetër, njerëzit nuk u binden ëndrrave të tyre dhe shtyjnë realizimin e ideve që kanë. Ata ankohen për mungesën e produktivitetit, të frymëzimit dhe fatit.

Përfundimisht, ata kënaqen me një jetë mediokër, arritje të nivelit të dytë dhe një sërë ambiciesh të parealizuara.

Megjithatë, nëse mund të përcaktoni se çfarë kërkoni, ju mund të jeni aktiv në jetën tuaj, dhe mund të jeni në gjendje të ndalni forcat që veprojnë kundër jush.

Zgjidhni një nga këto portrete kozmike për të përcaktuar se cilat forca negative po punojnë kundër jush:

Zvarritja

Që nga fillimi kur ideja juaj lind, filloni të shtyni pikënisjen e përmbushjes së saj për “kohë më të mira”.

Ju gjithmonë e mbani në mendje, por nuk veproni. Duket sikur po prisni ndonjë mrekulli.

Nuk do të ndodhë. Nuk ka kohë më të mirë për të ndërmarrë një veprim. Koha e duhur është tani.

Pasi të gjeneroni një ide, investoni pak kohë për të kryer një hulumtim të vogël dhe për të vërtetuar rëndësinë e saj. Sa më shpejt që të filloni të bëni diçka, aq më shpejt do të gëzoni rezultatet e punës tuaj të frytshme.

Asnjëherë mos lejoni të shtyni asgjë. Adoptoni zakonin e veprimit. Nuk ka shanse më të mira për të përmbushur idenë tuaj ose për të përfunduar detyrën aktuale. Koha më e mirë për veprim është tani.

Dyshimet

Kur mendoni shumë, zakonisht përfundoni me një numër të madh dyshimesh, që shpesh ju bëjnë të ndryshoni mendje. Të gjitha që nga statistikat, rrëfimet e miqve tuaj dhe madje edhe parashikimet e këqija të motit, bëhen lehtësisht një origjinë pasigurie.

Ju nuk duhet të shqetësoheni nga historia e dështimit të dikujt. Sepse, kjo ndodhi me dikë tjetër, jo me ju.

Ju nuk duhet të shqetësoheni nga këshilla e miqve tuaj. Zakonisht, ata nuk kanë asnjë ide për atë që po flasin.

Ju nuk duhet të shqetësoheni shumë nga rreziqet. Ju më shumë duhet të frymëzoheni nga mundësitë.

Mos dyshoni tek vetja juaj. Ju jeni më të zgjuar se sa mendoni dhe më të fortë se sa besoni.

Frika

Të gjitha këto dyshime të grumbulluara lehtë mund të shndërrohen në frikë. Kjo ndjenjë e pasigurisë në fund ju bën të keni frikë të hidhni hapin e parë.

Frika është ajo që ju paralizon dhe ju ndalon të veproni.

I vetmi ilaç që kuron frikën tuaj është veprimi. Vetëm nëpërmjet veprimit të sigurt mund të hyni në zonën tuaj të parehatisë dhe të zgjeroni zonën tuaj të rehatisë.

Frika është ajo që ju mban të tërhequr mbrapa. Çdo herë që ta shtyni takimin me frikën tuaj, automatikisht shtyni realizimin e ëndrrave tuaja. Duke hedhur hapin e parë drejt eliminimit të frikës tuaj, ju jeni tashmë në gjysmë të rrugës drejt realizimit të qëllimit tuaj.

Shpërqëndrimi

Shpërqëndrimi është padyshim një nga armiqtë më të këqinj të sipërmarrësve të rinj dhe fillestarë të sferave të ndryshme. Qëndrimi i fokusuar dhe i dedikuar është vendimtar gjatë punës në projekt. Çdo arritje ka të bëjë me vëmendjen dhe angazhimin.

Çdo herë që e kaloni vëmendjen te një tjetër objekt, përqendrimi juaj zhduket. Ju humbisni idetë dhe mendimet që kanë qarkulluar në kokën tuaj. Më pas duhet kohë e çmuar për të rivendosur plotësisht fokusin dhe për të rifilluar dhe punuar përsëri. Shpërqëndrimi thjesht ju vret produktivitetin dhe bën punën tuaj aspak cilësore.

E vetmja mënyrë për të qëndruar produktivë dhe të prodhoni vazhdimisht rezultate të cilësisë së lartë është që të mbeteni të përqendruar në rrjedhën aktuale të punës.

SHKUP- Qindra maqedonas kanë marshuar të martën mbrëma në Shkup kundër ndotjes së ajrit, duke e akuzuar qeveritë e vendit për mostrajtimin e problemit të ajrit të ndotur që vazhdon të jetë kërcënim për shëndetin e qytetarëve.

Protestuesit e nisën marshimin nga Ministria e Mjedisit Jetësor dhe Planifikimit Hapësinor të Maqedonisë së Veriut, duke mbajtur pankarta në dorë me mbishkrime si: “Në Shkup jetojnë ndërtesa dhe automjete, vetëm ne njerëzit ngulfatemi” dhe “Partitë, a ju japin ajër të pastër?”, dhe vazhdua drejt Kuvendit para se ta mbaronin marshin para ndërtesës së Qeverisë.

Shkupi muajt e fundit vazhdimisht është renditur ndër qytetet më të ndotura në botë, sipas kompanisë botërore IQAir, e cila mat cilësinë e ajrit.

Organizatorët e protestës, përfshirë nismën “Qyteti i gjelbër human” dhe disa OJQ të tjera, theksuan se shkak për protestën janë rastet e shumta të vdekjeve të lidhura me ndotjen e ajrit, të cilat, sipas tyre, përbëjnë 17.7% të vdekshmërisë së përgjithshme në vend.

“Çdo vit në Maqedoninë e Veriut shënohen thuajse 4.000 raste të vdekjeve që shkaktohen për shkak të ekspozimit ndaj grimcave PM2.5”, thanë nga “Qyteti i gjelbër human”.

“Shumë shpesh përgjegjësit duan të thonë se nuk ka ndonjë shkop magjik për zgjidhjen e ndotjes. Por ne e dimë se ka një shkop të tillë, e ai është buxheti, i cili është mbi 6 miliard euro. Shpenzohen miliarda, ndërsa për ajrin asgjë. Pse? Për shkak se buxheti është i rezervuar për diçka tjetër”, deklaroi Jane Dimeski nga “Mundësi për Qendrën”.

Ata gjithashtu thanë se kanë kaluar 14 vjet nga vendosja e stacionit të parë për matje të ndotjes së ajrit në rrugën “Maqedonia” në Shkup, ndërsa që atëherë deri më tani problemi mbetet i njëjtë.

“Qeveritë dhe politikanët ndërrohen, ndërsa ajri i ndotur mbetet njësoj”, tha një qytetar.

Ata i paraqitën disa kërkesa, ndër të cilat, që Qeveria ta detyrojë Drejtorinë për Punë Hidrometeorologjike në Maqedoninë e Veriut (DPHM) të nisë parashikimin e inversioneve të temperaturave në luginat.

Gjithashtu, u kërkua që një numër i madh shkollash dhe çerdhesh në vend, veçanërisht në kryeqytet dhe komuna, të kalojnë në sisteme ngrohjeje ekologjike, duke zëvendësuar naftën dhe mazutin që përdoren aktualisht.

Rrjedhimisht, gjatë stinës së dimrit, përveç Shkupit edhe qytete tjera si, Manastiri, Tetova, Gostivari, Kërçova, apo edhe Ohri, kanë përqendrime të larta të grimcave PM2.5 dhe PM10.

Nga aspekti shëndetësor, në fillim të vitit 2024 Instituti i Shëndetit Publik publikoi raportin “Ndotja e ajrit në Republikën e Maqedonisë së Veriut dhe rreziqet ndaj shëndetit”, sipas të cilit pothuajse 18 për qind e vdekshmërisë së përgjithshme në Maqedoninë e Veriut mund t’i atribuohet ekspozimit ndaj përqendrimeve aktuale të grimcave PM2.5.

Të dhënat e fundit nga Agjencia Evropiane e Mjedisit Jetësor (EEA) tregojnë se ajri i ndotur është shkaktar i mbi 5000 vdekjeve të parakohshme në Maqedoninë e Veriut./REL

Shënim: Disa imazhe gjenden nga interneti, që konsiderohen të jenë në domenin publik. Nëse dikush pretendon pronësinë, ne do të citojmë autorin, ose, sipas kërkesës, do të heqim menjëherë imazhin.

Disa mijëra persona protestuar për të dytën natë rresht në Gjeorgji kundër vendimit të qeverisë për të pezulluar procesin e anëtarësimit në BE.

Manifestuesit u mblodhën përpara Parlamentit në kryeqytetin Tbilisi, me disa prej tyre që u përpoqën të kalonin barrierat metalike për të hyrë në godinë.Policia përdori gaz lotsjellës dhe spraj djegës për t’i zmbrapsur. Veprimi shkaktoi reagimin e ashpër të presidentes pro-evropiane, e cila e quajti reagimin e policisë një “represion të stilit rus”.

Fitorja e partisë në pushtet, Ëndrra Gjeorgjiane, në zgjedhjet e tetorit shkaktoi protesta masive me opozitën që pretendonte se procesi kishte qenë i manipuluar.

Kjo bëri që euro-deputetët të kërkonin një mbajtje të dytë të zgjedhjeve nën mbikëqyrje ndërkombëtare.

Por kryeministri u përgjigj duke akuzuar BE-në për shantazh dhe duke pezulluar bisedimet e anëtarësimit deri në 2028-n.

Unioni ia dha statusin e vendit kandidat Gjeorgjisë në dhjetor të 2023-shit.

Nga Gentian Gaba
Kundër-Reforma, ishte reagimi ndaj ndryshimeve të sjella nga Reforma Protestante, që sfidoi Kishën Katolike dhe praktikën e saj të korruptuar të kohës, e cila shpërtheu nën udhëheqjen e Martin Luterit dhe reformatorëve të tjerë. Atëbotë, qëllimi kryesor i Kundër-Reformës ishte të ripërtërinte autoritetin e Kishës Katolike dhe të ndalonte përhapjen e protestantizmit, që filloi në territorin e Perandorisë së Shenjtë Romake me shpalljen e 95 tezave më 1517. Por ndryshimet e thella që Reforma kishte sjellë ishin të pakthyeshme dhe cënuan njëkohësisht autoritetin e Papës dhe unitetin e Perandorisë.

Ky kthimi tek fillimi i fundit i Perandorisë së Shenjtë Romake, që për Volterin nuk ishte as e shenjtë, as perandori dhe as romake, për të analizuar një ngjarje të shkurtër në kohë relativisht të vogël, si Reforma në Drejtësi në një kënd periferik të botës, mund të cilësohet si një shtrirje e tepërt dhe e guximshme e fantazisë. Megjithatë, ndonëse historia nuk përsëritet por zakonisht bën rimë, analogjia me një kontekst të ndryshuar nga evoluimi i qendrave të pushtetit, dalja në sipërfaqe e qendrave të reja të rëndesës dhe përpjekja për balancim, prodhon aksione dhe reaksione, që mund të gjejnë pika takimi, apo të jenë paralele, në dinamikat e ndryshimit dhe rezistencës.

Ashtu si Reforma Protestantem, që sfidoi një sistem të rrënjosur dhe krijoi një rrugë për ndryshim pavarësisht rezistencës, në Shqipëri, Reforma në Drejtësi, në veçanti SPAK-u dhe GJKKO-ja, është përpjekja për të transformuar sistemin e kapur nga interesat e elitave të vjetra. Në të dyja rastet, ndryshimi është shoqëruar me përplasje të forta, por që gjithashtu, ka hapur mundësi të reja.

Dhe të vijmë tek Kundër-Reforma që po ravijëzohet në peizazhin tonë politik. Dy nga aktorët më të vjetër, në dukje të ndryshëm por në interesa të ngjashëm, po artikulojnë në unison qëllimin e tyre politik, të rivendosjes së një ekuilibri të ri me drejtësinë, – pasi kjo e fundit, posaçërisht SPAK-u, ka prishur ekuilibrin e pandëshkueshmërisë të vendosur në 34 vite, – nën refrenin e operës komike të Mozartit, “cosi fan tutte”- (kështu bëjnë të gjitha), në rastin tonë, kështu bëjnë të gjithë, korrupsionin.

Propozimi i kryeministrit Rama është materializuar përmes “Komisionit Xhafaj”, qëllimi publik i të cilit shfaqet si me terma alla “Miss Bota”, pa qenë e përhershme, përkthyer: “Për integrimin europian.” Por, duke ndjekur me vëmendje reagimet e SHBA-së dhe BE-së, të cilët kur u pyetën për Komisionin “Anti-korrupsion”, flasin për pakthyeshmëri të reformës, duke nënkuptuar se ka diçka në këtë iniciativë që i shqetëson promotorët dhe kontributorët në të holla, për Reformën.

Po ashtu, duke patur parasysh dezertimet në masë të institucioneve të drejtësisë, refuzim ky i inkurajuar me syshkelje partnerësh ndërkombëtarë, dhe njëkohësisht duke e parë si përçmuese përgjigjen e Altin Dumanit, për të mos komentuar çuarjen e njerëzve të BKH-së, – të drejtuar nga ish- zëvendësdrejtoresha e Përgjithshme e Policisë të emëruar nga kjo mazhorancë, tek ky komision.

Njëkohësisht duke mos i nënvlerësuar shqetësimet e aktorëve shoqëror dhe politik, që po i bien kambanave të alarmit për kanosjen e Reformës, nuk mund të mos shohim tek kjo nismë një përpjekje reaksionare, ndaj efekteve që ajo ka prodhuar, në kopshtin e pasur dhe të mbipushtetshëm të mazhorancës, që është ai ku frutat që janë ngrënë pas krahëve po treten pas hekurave.

Vetë Edi Rama, ka vendosur një fytyrë pokeri kur bëhet fjalë për Reformën. Ndonëse reforma e gjeti në teshat e një kleriku katolik të shekullit të XVI, që shet indulgjenca, ai sillet sikur të ishte Martin Luteri i rilindur, dhe i rreh gjoksit me forcë për autorësinë e saj. Gjithsesi ndjekësit e vëmendshëm të politikës, nuk mund të injorojnë faktin se nga goja e tij, kemi dëgjuar se, “Shqipëria nuk mund të jetë Republikë prokurorësh”, apo tek fshikullon SPAK-un kur heton “investitorët strategjikë” dhe po ashtu të anatemojë veprimtarinë e BKH-së që të mos nxisë institucionet të referojnë korrupsionin (sipas SPAK numri është në rënie), apo të mos i japë mbështetjen financiare që kërkon Prokuroria e Posaçme, dhe, dulcis in fundo, t’i tregojë amerikanëve, që janë promotorët e drejtësisë së re, “Noc Rrokun”, teksa bashkë me bashkëpunëtorët e tij më të afërt, janë duke festuar, të shumtë në numër, suksesin e reformës në burgjet shqiptare, shumica dërrmuese e të cilëve janë akuzuar për afera që kryeministri i ka mbrojtur publikisht dhe në disa raste edhe ka firmosur, si inceneratori i Elbasanit.

E nëse Athina qan, Sparta nuk qesh. Përballë tij, Edi Rama ka mbajtur “kundërshtarin” e tij të vjetër politik, Sali Berishën. Përmbledhja e armiqësisë së tij me SPAK-un nuk është e nevojshme, pasi janë gjëra të ditura, Urbi et Orbi: Organizatë kriminale; SKAP i partisë; Mercenarë; Kriminelë, etj, etj. Ashtu si Rama, edhe Berisha ka dalë me një kundër-propozim për Reformën në Drejtësi. Projekti i tij ka një emërtim thuajse orwellian, “Komisioni i së Vërtetës”. Qëllimi i deklaruar i Berishës është zhbërja e Reformës.

Pra, dy aktorët më jetëgjatë të politikës shqiptare, njerëzit që e kanë nisur karrierën shekullin e shkuar, po shkojnë në zgjedhjet e ardhshme politike me një propozim të qartë kundër Reformës në Drejtësi. Askush nuk mund të miratojë pa tjetrin planin, që kanë hedhur për konsum publik, aq më tepër, që Reforma aktuale u votua me 140 vota dhe gëzon mbështetje të gjerë publike kombëtare dhe ndërkombëtare.

Por regjimi i vjetër nuk duket i dorëzur, madje kanë bërë edhe prova gjenerale për të arritur të Kundër-Reforma e tyre.
Nuk është as shkencë, as konspiracion, por ngushtimi i hapësirës jetike të Ramës dhe Berishës, që janë tashmë në të njëjtin cep nga i cili duhet të zgjedhin nëse, do të bien njëri pas tjetrit, apo do të dalin bashkarisht duke përdorur mjetet e fuqishme ekonomike, mediatike dhe politike që kanë, për të imponuar rikthimin e ekuilibrit, që vetë politika prishi, për shkak të grykësisë dhe mbipushtetit të akumuluar padrejtësisht në 34 vite, në kurriz të drejtësisë dhe shoqërisë shqiptare.

Është një operacion me laps dhe letër, i programuar dhe zbatuar me durimin me të cilin merimangat thurin rrjetat e tyre.
Dhe, për të mos e zgjatur shumë shkrimin, sepse silueta e përfundimeve është bërë tashmë e kuptueshme, ngjarjet po i përmbledh në mënyrë telegrafike: Berisha shpallet non grata, Rama sheh tek fati i Berishës, të ardhmen e tij; Rama mbështet kthimin e Berishës, për të penguar reformimin e PD-së me mbështetje të SHBA-së,- që nga logjika dialektike do të kulmonte me largimin e tij; Pas zgjedhjeve të 14 majit dhe kthimit të Bashës, Rama pengon riorganizimin e grupit parlamentar të PD-së sipas ndryshimeve statutore, me qëllim pështjellimin e krizës në opozitë, të fryrë edhe nga mediat që tradicionalisht mbështesin kryeministrin; Rama dhe Berisha nisin një krizë artificiale për komisionet parlamentare, e cila filloi me mosrespektimin e qëllimshëm të Kushtetës nga kryeministri, për të nxitur një polarizim të rremë në parlament dhe për të diktuar Berishën si interlokutor të pashmangshëm, me të cilin duhej diskutuar për të ulur tensionet e nisura enkas nga Rama; Krijimi i këtij realiteti nga ana e Ramës, legjitimoi Berishën dhe i hapi rrugë, shkatërrimit të Komisionit të Reformës Zgjedhore, ku PD-ja zyrtare, kishte të paktën tre kërkesa jo komode për kryeministrin: Lista të hapura; Shqipëria – Një zonë elektorale; Votim dhe numërin elektronik; Nga ky moment nis hëna e mjaltit mes palëve, të cilat bashkohen për të votuar amnistinë, në të cilën bëhen pjesë zyrtarë të dënuar nga GJKKO-ja, – ndryshe nga sa kishin deklaruar publikisht të dyja palët, për të cilën raport progresi i Komisionit Europian u shpreh se, ishte cënim i punës së SPAK-ut; Amnistia u ndoq nga përgatitja për të mbajtur të paprekur arkitekturën e sistemit zgjedhor të ndërtuar në 2008-ën nga Rama dhe Berisha, me lista që jo vetëm mbyllen, por bëhen të paprekshme në pjesën kryesore, ku qytetarët nuk kanë të drejtë të zgjedhin asnjë emër, por duhet të gëlltisin listën e zezë të partisë; Kjo hënë-mjalti, kulmoi me dhënien e vendimit për vulën e PD-së, që në sfondin e dashurisë së rigjetur mes Ramës dhe Berishës, la shijen tek qytetarë, politikanë, komentatorë dhe ambasadorë të ndryshëm, të një prikë martesore me të cilën kryeministri i shkoi ish-kryeministrit për të sigluar rikthimin e status quo-së, aq shumë të dëshiruar.

Dhe, ja ku jemi përsëri tek Kundër-Reforma, më pak se 6 muaj nga zgjedhjet e ardhshme politike, dy farkëtuesit e sistemit politik, -të lindur nga marrëveshja Rama-Berisha e 16 viteve më parë, po shkojnë tek qytetarët me një ofertë të qartë zgjedhore Anti-SPAK.

Natyrisht njëri e shet veten si polici i mirë, dhe tjetri si polici i keq, gjithsesi të dy, në një gjatësi valësh, për sa i përket qëllimit, që “regjimi i vjetër” ka ndaj drejtësisë së re.
Nëse në zgjedhjet e ardhshme Rama dhe Berisha do të jenë faktorë politikë, Kundër-Reforma do të jetë fakt, ndërsa autonomia që SPAK-u ka fituar nga politika, do të jetë një eksperiment i bukur për sa i përket pritshmërive të qytetarëve, për t’i dhënë fund
pandëshkueshmërisë, por gjithsesi një eksperiment jetëshkurtër.

Kjo nuk do të thotë që SPAK-u, do të mbyllet nga sot nesër, por mekanizmat bizantinë të politikës do t’i mbivendosen duke i vënë një këmishë force, për t’i pamundësuar veprimin në Olimpin e pandëshkueshmërisë, duke na kthyer tek kohët e “arta” të arrestimeve për korrupsion, që do të vinin në shtatorin e ardhshëm, pa specifikuar se për shtatorin e cilit vit bëhej fjalë.

Por nëse tek disa, Reforma ka nxitur frikën e madhe që po prodhon Kundër-Reformën, tek një pjesë e gjerë e shoqërisë ka nxitur një shpresë të madhe të bazuar tek ideja se, pavarësisht problematikave të pamohueshme, nëse implementohet me sukses, mund të ndryshojë rrënjësisht mënyrën se si funksionon drejtësia në Shqipëri, duke përmirësuar besimin publik, duke forcuar sundimin e ligjit, llogaridhënien, dhe cilësinë e politikëbërjes.

Reforma dhe “Kundër-Reforma” do të përballen në zgjedhjet e ardhshme, duke ndikuar tek balancat e fuqisë për shumë dekada.

Nëse shoqëria me votën e saj do të anojë në mbrojtje të Reformës, do të kemi një ndryshim rrënjësor në strukturën e autoritetit, ndarjes dhe balancimit të pushtetit, pluralizëm dhe lëvizje demokratike, me pasoja pozitive, ekonomike dhe shoqërore.

Nëse shoqëria me votën e saj do të anojë nga Kundër-Reforma, nuk do të ketë nevojë për të rihapur librat e historisë nga shekulli i XVI-të, por do të mjaftojë rifreskim i kujtesës së 16 viteve të fundit, pas marrëveshjes Rama-Berisha të 2008-ës, me demokraci të vobektë, korrupsion të fortë, indulgjenca për politikanët dhe largim për shqiptarët, nën refrenin me të cilin nisi tranzicioni nga regjimi i vjetër tek i riu i cili u vjetërua përsëri: Bashkëfajtorë dhe Bashkëvuajtës.