Këtu s’do jem , do jem larguar

Në tokë i tretur si të tjerët,

Në kafenenë e preferuar

Nuk do më shohin kamerierët.

Dhe nëpër udhët ku kam ecur

S’do ndihet kolla ime e thatë,

Mbi varrin tim do rrijë i heshtur

Një qipariz si murg i ngratë.

Ti do trishtohesh atëherë,

Se s’do më kesh në dhomë gjallë,

Dhe kur në xham të fryjë erë

Do qash me erën dalëngadalë.

Po kur të jesh mërzitur shumë

Në raft të librave kërkomë,

Atje do jem i fshehur unë

Në ndonjë fjalë e ndonjë shkronjë.

Mjafton që librin pak ta heqësh

Dhe unë do zbres, do vij pas teje;

Ti si dikur me mall do qeshësh,

Si një blerim pas një rrëkeje.

Dritero Agolli

Jeto I Lumtur