Ku ‘sh’to! mik’e gjithë ditës.
Të m’a shohë shpirt’ i sgjuar?
Zjarr’ i syrit vetëtitës.
Që më pati përvëluar?

Sonte mbeta mun në pisë.
Nën’ ushtimin e një buje.
Moj motriçk’ e vogëlisë.
Nuk të shoh, po ti këtu je.

Ti mendon mi supë t’ime.
E mbështetur me një faqe.
Regëtin me deshërime.
Zemr’ e mbushur me farmaqe.

Me flet tinës buz’ e shkruar.
Fjal’e urt’ e gojës s’ate.
P’shon për kohën e kaluar.
Që më s’vjen që kur na vate.

Që kur lamë shokërinë.
Sa zu zemra të buçasi.
Oh! sa shpesh më ven e vinë.
Përkëdheljet e çdo çasi!

Pa mendohem me llaftarë.
Si te humba posi hije.
Sa pikovi lot’i parë.
Posi vesë dashurije.

Lasgush Poradeci

Jeto I Lumtur

Pa zu dita perëndoj,
Pa zu nata na mbuloj,
Pa zura shoqen ta pushtoj.

Përse buçet liqer i qet!
Liqer, ti ç’thua ndaj bucet!
Çfarë pe, liqer, mi zall të shkretë?

E çastin kur e sjell ndër mend,
Kur sjell ndër mend, ah, atë vend!
As rroj, as vdes, por jam pa mend.

Lasgush Poradeci

Jeto I Lumtur