“Duhet të nxitoj e të them se kishte një hapësirë të konsiderueshme kohe mes librit të parë të vjedhur dhe atij të dytit. Një pikë tjetër që ia vlen të përmendet është se i pari u vodh nga dëbora, i dyti nga zjarri. Nuk duhet harruar se kishte edhe libra që ia kishin dhënë. Gjithë-gjithë, zotëronte katërmbëdhjetë libra, por e shihte historinë e saj si të bërë më së shumti nga dhjetë prej tyre. Nga ata, gjashtë ishin të vjedhur, njëri se nga doli në tryezën e kuzhinës, dy ia dha një hebre i fshehur kurse njëri i erdhi një pasdite të argjendtë.
Kur filloi të shkruante historinë e saj, pyeste veten se kur librat dhe fjalët do të thoshin jo vetëm diçka, por gjithçka për të. Mos vallë qysh herën e parë kur i zuri syri rafte të mbushura me libra? Apo kur Maks Vandenburgu ia behu në rrugën Himel me librin “Majn Kampf” të Hitlerit? Kur lexonte në vendstrehime? Apo nga parada e fundit në Dahau? Apo për shkak të librit “Tronditësi i botës”? Ndoshta nuk kishte përgjigje të saktë se kur dhe ku i ndodhi kjo gjë. Sidoqoftë, le të vazhdojmë. Por së pari duhet të flasim pak për fillimet e Lizel Memingerit….”