Kanë dalë para gjykatës shtatë të arrestuarit për protestën e opozitës të zhvilluar tre ditë më parë në kryeqytet.

Para gjykatës së Tiranës ku do të njihen me masën e sigurisë janë Gëzim Sadikaj, Vlash Gjonaj, Çlirim Koka, Romarjo Bila, Arif Hoxha, Julian Çela dhe Albin Cani.

Ata u arrestuan për veprat penale “Pengimi i qarkullimit të mjeteve të transportit”, “Organizimi dhe pjesmarrja në grumbullime e manifestime të paligjshme”, “Mosbindja ndaj urdhrave të punonjësit të rendit publik”, “Prishja e rendit dhe e qetësisë publike” dhe “Kundërshtimi i punonjësit të policisë së rendit publik

Gazetarja Anila Hoxha bën me dije se seanca po drejtohet nga gjyqtari Edvan Vecani i dhomës penale.

Në mbështetje të protestuesve të arrestuar kanë ardhur familjarë të tyre dhe Klevis Balliu.

Mosbindja civile më në fund gjeti një kauzë popullore: mbylljen e TikTok-ut. Deri tani, përpjekjet për të mos iu bindur policëve rrugorë në gjashtë rrethrrotullime të Tiranës kanë dështuar. As policët nuk janë mërzitur, as qytetarët. Thjesht kanë pritur të mbarojnë me bezdi.

Tani kanë një shans të bëhen popullorë. Aktin e parë të “luftës” e ka shpallur Gaz Bardhi. Ai ka hapur TikTok-un pikërisht në ditën kur Edi Rama urdhëroi mbylljen e tij. Ky është një akt patriotik për opozitën, që duhet të ndiqet nga të gjithë.

Me këtë mund të kenë afër suksesin, sidomos me paranojën se Edi Rama po e mbyll për fushatë.

Domethënë, këtu është i hapur Facebook-u, që ka 2 milionë përdorues shqiptarë, nga të cilët 1.5 milion ndjekin Berishën; Instagram-i, ku Armina bën namin; Twitter-i, Snapchat-i dhe të tjera. Por Edi Rama paska frikë vetëm nga TikTok-u. Të tjerat i përballon. Ndaj, beteja për TikTok-un është emergjente.

Tani ky aplikacion, që Rama e quan “rrugaçi i lagjes,” do të mbushet me “engjëjt e rrugicës së shpresës,” për t’i dhënë hijeshi, dinjitet dhe karakter luftarak. Dhe s’kanë për t’u dorëzuar. Do blejnë VPN të huaj dhe do vazhdojnë betejën.

Duhet hetuar edhe fakti që Edi Rama tha se do ta mbyllë për një vit. Domethënë, i bie ta hapë vitin tjetër, para Vitit të Ri. Gjatë një viti do bëhet analiza: sa vrasje më pak kanë ndodhur dhe sa sukses ka pasur opozita në përdorimin e TikTok-ut. Më pas pritet një vendim i ri, që ose mund ta shtyjë afatin, ose ta lejojë përsëri, duke çuar dëm betejën njëvjeçare të opozitës.

Mosbindja civile për TikTok-un do të jetë kështu kauza e re e opozitës. Rreth 700 mijë përdorues të tij, sipas llogarive të opozitës, do të jenë automatikisht me Berishën. Dhe kështu, objektivi i Edi Ramës për 800 mijë vota rrezikohet seriozisht.

Tani të shohim si do shkojë mosbindja civile për TikTok-un. Edi Rama këmbëngul se ka 90% të opinionit publik me vete. Berisha këmbëngul se ka 700 mijë “tiktokera” me vete. Kështu, beteja e ushtrive virtuale po shkon drejt 11 majit, për t’i qarë hallin këtyre çunave të Dubait që kërcënojnë live, dhe të tjerëve që kanë hall se fëmijët rrihen në rrugë pasi zihen në TikTok.

Edi Rama ka marrë anën e këtyre hallexhinjve të fëmijëve. Dhe kjo është e vetmja arsye që e lidh këtë akt me fushatën. Jo mbyllja e tij, por debati për të. Edi Rama ka arritur t’u hedhë një kockë për t’u shqyer opozitarët dhe ata po vrapojnë ta kapin.

Dhe është një betejë që Edi Rama, nëse fiton, e quan fitore. Por edhe nëse ua lë atyre fitoren, që do të thotë nuk ua mbyll TikTok-un, u lë gjithashtu edhe gjithë hallet që lidhen me të në Shqipëri.

Vështirë se ndonjë opozitë tjetër në botë peshkohet në këtë mënyrë, përveç atyre që nuk kanë asnjë hall tjetër, veç hallit të kryetarit.

*Autori është themelues i të përditshmes “TemA”

Qëndrimet e autorit nuk paraqesin domosdoshmërisht vijën editoriale të noa.al

Shënim: Disa imazhe gjenden nga interneti, që konsiderohen të jenë në domenin publik. Nëse dikush pretendon pronësinë, ne do të citojmë autorin, ose, sipas kërkesës, do të heqim menjëherë imazhin.

Elisa Spiropali, në rolin e kryetares së Kuvendit, shpërndau sonte një koment në formë fejtoni ku plot doza ironie dhe kujtesë historike, qesëndis opozitën e ish kryeministrit Berisha, pas zhvillimeve të sotme në Parlament.

“Mosbindja civile është një nga krijimet më të bukura të angazhimit qytetar e politik në historinë e njerëzimit.

Thelbi i saj i pandryshueshëm, qysh me Sokratin në Greqinë e Lashtë, i cili predikonte vënien në pikëpyetje të së drejtës morale të autoriteteve për një ligj të padrejtë, e deri tek Mahatma Gandi. Ai e gjunjëzoi Perandorinë Britanike, duke u ulur i pari në gjunjë derisa me miliona vetë u ulën pas tij në rrugët e Indisë. Ballë për ballë grykëve të pushkëve të batalioneve të regjimit kolonial. I cili hapte zjarr në trupat e tyre dhe të mosbindurit civilë nuk lëviznin nga vendi, është refuzimi absolut, i dhunës si mjet për imponimin e një të drejte të mohuar.

Beteja të tëra epike të njerëzimit për heqjen e skllavërisë, të drejtën e votës për gratë, anullimin e ligjeve raciste, fundin e aparteidit në Afrikën e Jugut, u furnizuan me energjinë e pandalshme morale dhe rezistencën e hekurt shpirtërore të mosbindjes civile.

Mosbindja civile e përjashton kategorikisht ngritjen e dorës për të demonstruar forcë dhe synon krijimin e një kontrasti moral paralizues, mes trupave të protestuesve paqësorë dhe korpusit të një padrejtësie shtetërore të perceptuar si të tillë nga shoqëria.

Mosbindja civile mishërohet nga individë që i kundërvihen ligjërimit të një padrejtësie, duke marrë përsipër ta thyejnë paqësisht ligjin e padrejtë dhe duke pranuar paqësisht pasojën personale të shkeljes së atij ligji.

Mosbindja civile përmes guximit po edhe sakrificës vetjake, i kontribuon arritjes së zgjidhjes me drejtësi, jo përmes dhunës, po përmes masivizimit të ndjeshmërisë popullore që në fund ia del ta imponojë të drejtën e mohuar, si një lloj shah mati për autoritetet.

Kjo është, me fjalë të shkurtra, përmbajtja e konceptit të mosbindjes civile dhe kështu e ka çarë rrugën e historisë forca krijuese e mosbindjes civile, në një sërë ngjarjesh të jashtëzakonshme politike e shoqërore për liritë e të drejtat njerëzore.

Asgjë më e largët me përmbajtjen e thellë morale dhe formën cfilitëse të durimit të mosbindjes civile, nuk mund të imagjinohet dot, se sa përçudnimi i dhimbshëm i opozitarizmit politik e mediatik të kësaj vjeshte.

Keqardhje e madhe!

Por sidoqoftë, forca e dhuna fizike, përplasjet trupore, kërcënimet verbale, djegia e shkatërrimi, apo çfarëdo shprehje e përfshirë së fundmi nga opozitarët tanë në konceptin e “Mosbindjes Civile”, nuk mund t’i imponohen dot kurrë Kuvendit të Shqipërisë si të drejta demokratike të askujt.”