Dhe ndoshta si një ëndërr e zbehtë

u fanit një muzg i vonë
Ky park q’ë kan’ mbuluar fletët
Ku pas kaq shekujsh ti po shkon.

Nga vagabondët me cigare

Ti mos u tremb e dashur kot

Imazhin tënd as dinosaurët

Shekuj më parë s’e shtypën dot.

Që ti të vije kaq e bukur
Me këta flokë, me këtë hap
Toka të egrën klimë e zbuti
Dhe akullnajat ktheu mbrapsht.

Dhe s’kish se si të ndodhte ndryshe
Te ndodhte ndryshe s’kish se si.
U desh te zhdukeshin përbindshat
Që te kjo botë tëvije ti..

Ismail Kadare

Jeto I Lumtur