Dikur një plagë kisha në zemër,
Po plaga m’u shërua,
O bukuri që ke një emër,
Nuk lot dot më me mua!..

I largët zëri i dashurisë,
Tek unë më nuk kumbon,
Po thika, thikë e pabesisë,
Më shpon edhe më shpon.

Veç djallëzi e pabesë
Ne hasim në çdo qoshe,
Se nga një gjarpër mban në gji
Në botë çdo bukuroshe.

[ Arben Duka ]

Jeto I Lumtur.al