Disa kohë më parë, dikush më tha se jam e brishtë. Pra, mendova për të dhe pyesja veten se çfarë është brishtësia. Pyesja veten nëse të jesh i brishtë do të thotë të ndjesh dhimbjen e zemrës që bie kur dikush për të cilin kujdeseshe të lëndon dhe të zhgënjen, nëse do të thotë të ndjesh brenda shpirtit tënd trishtimin e një bote që po shkon, nëse do të thotë të prekesh përballë një perëndim dielli ose buzëqeshja e një fëmije, ndjeni zbrazëtinë e lindur nga mungesa e dikujt që doni, ose ndjeni nevojën për t’u kapur pas një dore për të hequr frikën …I thashë vetes se po, atëherë jam shumë e brishtë. Por të jesh e brishtë do të thotë të mos dish të ngrihesh pas një rënieje, të heqësh dorë pas një disfate, të ndalosh së luftuari për atë që beson, të gënjesh të tjerët dhe veten me lehtësi, nëse të jesh e brishtë do të thotë të heqësh dorë nga jeta nga frika e vuajtjes. ..Epo atëherë jo, nuk jam e brishtë, por një nga njerëzit më të fortë në botë. Sepse brishtësia nuk është mungesë, zvogëlim i vetes, as një dobësi, por është mënyra më autentike dhe e mrekullueshme për të qenë “njerëzor”.

 – RitaArmezzani – 

Jeto I Lumtur.al