I thashë dashurisë një natë:
“Të përgjërohem, më thuaj, kush je?”
Ma ktheu: “Unë jam jeta e pakëputur, fryma e rinuar.”
“Ku e ke shtëpinë?” – i fola përsëri.
Tha: “Banoj te zjarri i zemrave, e përzier me lot mallëngjimi.
Jam boja e këtij gjaku të kuq, marrë nga lulëkuqet.
Jam dëfrimi i vajtimit dhe çveluesja e çdo veli.”

Rumi

Jeto I Lumtur.al

Si e Ke Shpenzuar Jetën

Në Ditën e Ringjalljes Zoti do të pyet,

Gjatë kësaj kohe që të dhashë,

Cka ke prodhuar për Mua?

Me c’farë pune e ke arritur

Fundin e jetës tënde?

Për c’farë qëllimi buka

Dhe fuqia jote janë konsumuar?

Ku e ke shpenzuar shikimin në sytë e tu?

Ku I ke harxhuar të pesë shqisat?

Ti e ke shpenzuar, shikimin, dëgjimin,

Intelektin

Dhe substancat e dëlira hyjnore;

C’farë ke blerë nga toka?

Të kam dhuruar duar dhe këmbë si lopatë dhe shatë,

Për të prashitur dheun e punëve të mira;

Kur u bënë ato vetë ekzistente?

Rumi

Jeto I Lumtur

Ti erdhe papritur dhe vodhe prej meje tri gjëra. Durimin nga zemra, ngjyrën nga fytyra dhe gjumin nga sytë.

Jo vetëm ata që flasin të njëjtën gjuhë, por edhe ata që ndajnë të njëjtat ndjenja e kuptojnë njëri-tjetrin.

I thashë natës, “Nëse je e dashuruar me hënën, kjo sepse kurrë s’qëndron gjatë”. Nata u kthye dhe më tha, “Nuk është faji im. Kurrë nuk e shoh diellin, nga ta di që dashuria është e pafund?”

Ji i çmendur dhe i dehur me dashuri, nëse je shumë i kujdesshëm, dashuria nuk do të të gjejë.

Duhet të vazhdosh ta thyesh zemrën derisa të hapet.

Lerë heshtjen të të çojë në bërthamën e jetës.

Duhet të hesht. Të hesht. Dhe ta lë dashurinë të përshkruajë vetveten: nën një përshkrim të lumtur, të gëzuar që s’merr
fund kurrë.

Kurrë mos e humb shpresën, zemra ime, mrekullitë burojnë nga e padukshmja.

Mjaft me fjalë! Hap dritaren në qendër të kraharorit… Lëri shpirtrat të hyjnë dhe të dalin.

Mund të mësosh të dashurosh vetëm duke dashuruar.

Nëse fjalët dalin nga zemra, ato do të hyjnë në zemër.

Duke bërë si më thanë të tjerët, u verbova. Duke shkuar kur të tjerët më kërkonin, humba. Më pas u largova prej të gjithëve, edhe prej vetes. Kështu i gjeta të gjithë, edhe veten.

Unë nuk jam këto flokë, nuk jam kjo lëkurë, jam shpirti që jeton brenda tyre.

Nëse ke shumë, fal prej pasurisë tënde. Nëse ke pak, dhuro prej zemrës.

Bëhu si lulja që ia jep aromën edhe dorës që e këput.

 Rumi

Jeto I Lumtur