Ju paguani për fjalët e pathëna, nga frika se mos lëndoheni nga frika se mos ju kuptojnë.
Ju paguani frikën e humbjes së dikujt, kur në vend që të themi JO, ne heshtim në vend që të bërtasim.
Ju ulni kokën, frika e shqetësimit, frika për të qenë shumë, ose shumë pak.
Ju paguani për herët që bënit sikur nuk ishit apo nuk e kuptonit.
Ju paguani puthjet që nuk jepen nga inati dhe hakmarrja, përqafimet e ftohta dhe të largëta, shikimet që duken diku tjetër.
Ju paguani për gjithçka.
Nëse ju pëlqen apo jo.
Dhe kur paguani, gjithçka është dhënë dhe nuk ka mbetur hua për ty paguar.
Më pas thyeni gjithçka në copa.
Thuaji asaj ato gjëra që nuk të pëlqejnë, bërtit çfarë je dhe nuk mund të jesh ndryshe, përndryshe nuk do të ishe ti.
Shqetëso kë të duash, edhe nëse mbase kush e di se me kë do të jetë … kujt i intereson, tani shko, atëherë ndoshta nesër është vonë.
Ik nga aty ku të konsiderojnë jashtë e për këdo që ka gjëra të tjera për të bërë, kush shkon me të vërtetë ta bëjë, por përgjithmonë.
Bëhu vetvetja.
Jeta nuk i  jepet askujt.
Dhe kur vjen mbrëmja, ajo paraqet frikën.
Më mirë t’i merrni të gjitha ato ndryshime me lehtësi jashtë kohës, nuk mendoni?
Fol, thyej çfarë të duash,
por kurrë mos qëndroni në vend.

Jeto I Lumtur