Gjermania kthen Evropën në vitet ’80

Hezbollahu lëshoi ​​një raketë kundër selisë së përgjithshme të Mossad-it në Izrael dhe duke pasur parasysh të gjitha sistemet përkatëse që janë vendosur vitet e fundit pranë nesh (në luftën e Rusisë në Ukrainë dhe atë të izraelitëve në Palestinë dhe tani në Liban) atmosfera përreth nesh mban erë baruti.

Gjithë këto vite janë nënshkruar në mbarë planetin shymë marrëveshje për të kufizuar armatimet apo armët e shkatërrimit në masë. Por shumica e tyre as që zbatohen.

Kështu, që nga 5 marsi 1970, ekziston Traktati për Mospërhapjen e Armëve Bërthamore ( NPT ), i cili synon të kufizojë përhapjen e tyre. Ai është nënshkruar nga 189 shtete.

Midis tyre janë 5 që njihen në mbarë botën si shtete bërthamore. Ato janë SHBA, Rusia, Britania e Madhe, Franca dhe Kina, anëtarë të përhershëm të Këshillit të Sigurimit të OKB-së.

Gjithashtu, u firmos në vitin 2021, e vetmja marrëveshje që ende ‘mbahet’ më këmbë, midis shumë marrëveshjeve të bëra historikisht midis Uashingtonit dhe Moskës. Ajo është marrëveshja për kontrollin e armëve dhe më 2021 u zgjat edhe për pesë vjet të tjera.

Traktati i Fillimit të Ri për Reduktimin e Armëve Strategjike kufizon çdo vend në jo më shumë se 1550 koka bërthamore të zhvilluara dhe 700 raketa dhe bombardues të zhvilluar.

Ai skadon në vitin 2026. Pra, negociatat duhet të kishin filluar tashmë. Përkundrazi, nuk ka as pikën më të vogël kontakti.

Ku prodhohen? Raketat prodhohen në Evropë (Francë, Britani e Madhe, Gjermani, Itali, Spanjë, Suedi, Norvegji, Rusi, Turqi, Poloni) ku nuk ka marrëveshje aktive për të kufizuar raketat me rreze të gjatë veprimi (15,000 km).

Tërheqja e Trump nga një marrëveshje historike dhe prodhimi i ‘ndalimeve’ nga Rusia

Kambanat e marrëveshjeve për kontrollin e armëve filluan të ‘bien’ në vitin 2002, me tërheqjen e administratës së George W. Bush nga Traktati i Raketave Anti-Balistike (ABM).

Ndër të pakënaqurit ishte edhe Gjermania, por ajo nuk u shpreh dhe nuk bëri asgjë për të ndalur zhvillimet. Kështu ajo u akuzua nga Moska për indiferencë ndaj mbrojtjes së interesave të sigurisë evropiane dhe ndër kushtet që vuri ishte një konfrontim publik me Uashingtonin.

Kjo situatë vazhdon.