Pablo Neruda- E BUKUR…

Pablo Neruda- E BUKUR…

E bukur,

si në gurin e freskët

të burimit, uji

hap nji vorbull shpërthyese shkume,

ashtu asht buzëqeshja n’ftyrën tande,

bukuroshe.

E bukur,

me duer fine e kambë elegante

si nji kalë i artë,

që kaloron, lule e botës,

kështu t’shoh,

bukuroshe.

E bukur,

me nji fole t’kuqerremtë ngatërrue

n’kryet tand, nji fole

ngjyrë e mjaltës, e trishtë

ku zemra ime rreh e pushon,

bukuroshe.

E bukur,

nuk t’i zë sytë ftyra,

nuk t’i zë sytë toka.

Ka qytete, ka lumenj

n’sytë e tu

atdheu im asht n’sytë e tu,

unë eci nëpër ta,

ata i japin dritë botës

ku unë eci,

bukuroshe.

E bukur,

gjinjtë e tu janë si dy bukë t’bame

prej toke pjellore e hane ari,

bukuroshe.

E bukur,

fundshpina jote

e bani krahun tim si lumë që

kaloi mijra vjet nëpër kurmin tand t’amël,

bukuroshe.

E bukur,

nuk ka asgja si kofshët tua,

ndoshta toka ka

në ndonji vend t’fshehtë

formën e aromën e kurmit tand,

ndoshta në ndonji vend,

bukuroshe.

E bukur, e bukura ime,

zani yt, l’kura jote, thonjtë e tu.

e bukur, e bukura ime,

qenia jote, drita jote, hija jote,

e bukur,

e gjithë kjo asht e imja, e bukur,

e gjithë kjo asht e imja, e imja,

kur ecën apo pushon,

kur këndon apo flen,

kur vuen apo andrron,

gjithmonë,

kur je afër apo larg,

gjithmonë,

je e imja, e bukura ime,

gjithmonë.

(Përktheu nga spanjishtja: Manjola Brahaj)Pablo Neruda- E BUKUR…

E bukur,

si në gurin e freskët

të burimit, uji

hap nji vorbull shpërthyese shkume,

ashtu asht buzëqeshja n’ftyrën tande,

bukuroshe.

E bukur,

me duer fine e kambë elegante

si nji kalë i artë,

që kaloron, lule e botës,

kështu t’shoh,

bukuroshe.

E bukur,

me nji fole t’kuqerremtë ngatërrue

n’kryet tand, nji fole

ngjyrë e mjaltës, e trishtë

ku zemra ime rreh e pushon,

bukuroshe.

E bukur,

nuk t’i zë sytë ftyra,

nuk t’i zë sytë toka.

Ka qytete, ka lumenj

n’sytë e tu

atdheu im asht n’sytë e tu,

unë eci nëpër ta,

ata i japin dritë botës

ku unë eci,

bukuroshe.

E bukur,

gjinjtë e tu janë si dy bukë t’bame

prej toke pjellore e hane ari,

bukuroshe.

E bukur,

fundshpina jote

e bani krahun tim si lumë që

kaloi mijra vjet nëpër kurmin tand t’amël,

bukuroshe.

E bukur,

nuk ka asgja si kofshët tua,

ndoshta toka ka

në ndonji vend t’fshehtë

formën e aromën e kurmit tand,

ndoshta në ndonji vend,

bukuroshe.

E bukur, e bukura ime,

zani yt, l’kura jote, thonjtë e tu.

e bukur, e bukura ime,

qenia jote, drita jote, hija jote,

e bukur,

e gjithë kjo asht e imja, e bukur,

e gjithë kjo asht e imja, e imja,

kur ecën apo pushon,

kur këndon apo flen,

kur vuen apo andrron,

gjithmonë,

kur je afër apo larg,

gjithmonë,

je e imja, e bukura ime,

gjithmonë.

Pablo Neruda

Jeto I Lumtur.al