Sa më lart ngrihesh, aq më poshtë bie.

Jo gjithmonë padrejtësia lidhet me ndonjë veprim të caktuar: shpesh herë ajo kryhet pikërisht duke mos vepruar.

Lëvdata e drejtë u duhet fëmijëve si drita e diellit luleve.

Fryma e drejtësisë dhe fryma e së vërtetës janë një e pandarë.

I drejtë mund të jetë vetëm ai që është njerëzor.

Njëri e vret derrin egër, tjetri ha mishin e pjekur të tij.

Nuk është ar çdo gjë që shkëlqen. Por do të ishte e drejtë të shtonim se jo çdo gjë e artë shkëlqen.

Nuk ka të drejtë të ankohet për detin ai që pëson anijethyerje për të dytën herë.

Masa të jetë kudo; gjithçka duhet të ketë kufi.

Të jesh i mëshirshëm është shumë më e lehtë se sa të jesh i drejtë.

Të jesh i mirë nuk është aspak e vështirë, e vështirë është të jesh i drejtë.

Në qoftë se në kulmin e qytetërimit, ka njerëz që bien e vdesin nga uria, fajtore nuk është kopracia e natyrës, por padrejtësia njerëzore.

Drejtësia pa fuqi dhe fuqia pa drejtësi janë njëlloj të tmerrshme.

Drejtësia është e vërteta në veprim.

Ku nuk ka drejtësi nuk ka liri dhe ku nuk ka liri, nuk ka as drejtësi.

Drejtësia i nevojitet një populli më tepër mbase edhe se qytetërimi.

Të jesh i padrejtë me vetveten është po aq e vështirë sa të jesh i drejtë me të tjerët.

Të qenët e drejtë është diçka shumë e çmueshme që nuk blihet me para.

Drejtësia pa fuqi është e dobët, fuqia pa drejtësi është despotike.

Drejtësia duhet të jetë e fortë, forca duhet të jetë e drejtë.

Drejtësia – ja virtyti i shpirtrave të mëdhenj.

Sipas tenxheres edhe kapakun.

Ji i drejtë dhe do të jesh i lumtur.

Drejtësia do të mbretërojë atëherë kur secili fyerjen e tjetrit ta marrë si të tijën.

Nuk është e thënë që një kapele luksoze të mbulojë gjithnjë një kokë të denjë.

Është gjithmonë më e lehtë të jesh i drejtë në lumturi se sa në fatkeqësi.

Përpara se të jesh shpirtmadh duhet të jesh i drejtë.

Secilit i duhet dhënë haku.

Egzistojnë dy norma të drejtësisë: të mos dëmtosh asnjeri dhe t’i sjellësh dobi shoqërisë.

Drejtësia – virtyti më i lartë.